بی بی سی در 24 سپتامبر، هنگامی که از سخنرانی رئیس جمهوری ایران در جمع دانشجویان دانشگاه کلمبیا گزارش می دهد، می نویسد: «آقای احمدی نژاد همچنین در پاسخ به سوالی در مورد تضییع حقوق همجنس گرایان و زنان در ایران گفت در ایران همجنس گرا وجود ندارد و زنان نیز از آزادی کامل برخوردارند. اظهارات او درباره همجنس گرایان که از آنها به عنوان "همجنس باز" نام برد با خنده حضار روبرو شد.» (1)
گفته ی احمدی نژاد درباره ی همجنسگرایی در ایران نخستین گفتاری نیست که در این باره بیان می شود، پیشتر، در رخداد مهمانی اصفهان، مبارزه با بدحجابی پسران و مردان، و بسته شدن روزنامه ی پرخواننده ی شرق هم، پای مفهوم همجنسگرایی پیش کشیده شد اما هر گاه به گونه ای دیگر. این بار رئیس جمهوری ایران، در دانشگاه کلمبیا، در پاسخ به این پرسش که «آیا همجنسگرایان در جمهوری اسلامی اعدام می شوند؟» گفت: «در ایران همجنس باز وحود ندارد». ... در نگاه نخست، هنگامی که این جمله را می خوانیم دریافت مان چیزی جز این نخواهد بود که «یعنی پنداشت آقای احمدی نژاد این است که به راستی در ایران همه ی انسان ها دگرجنسگرایند و هیچ گونه گونه گی جنسی وجود ندارد؟». اما بر همه پیداست که چنین برداشتی سزاوار نیست. بی گمان رئیس جمهوری ایران، دست کم یک بار نیز، قوانین کشور خویش را خوانده است و مجازات سنگینی که برای عمل لواط دیده شده است را دیده است. اما این نیست.
یکی از برداشت های سزاوار از گفته ی آقای احمدی نژاد این می تواند باشد که «ما در کشورمان، آن چنان که شما همجنسگرایی و همجنسگرا دارید نداریم». به راستی هم چنین است. ما در ایران، همبود چرم پوشان، و آزارخواهان و آزارگران، راه پیمایی سالانه، رسانه های گروهی، کانال هایی برای ستاندن حقوق از دست رفته مان، و بسیاری چیزهای دیگر نداریم. چرا باید گفته شود که در ایران، همجنسگرایان نمایان می شوند، به حقوق خود دست می یابند، بالای چوبه ی دار نمی روند، مورد تبعیضات گوناگون قرار نمی گیرند، از خانه رانده نمی شوند، بیمار دانسته نمی شوند، آماج یورش های وحشیانه قرار نمی گیرند، و حق گرفتن کودک برای سرپرستی را دارند؟ این را باید پذیرفت که ما در ایران حقوقی نداریم.
اما خردمندانه تر آن است که بکوشیم تا گزاره ی پنهانی و همراه گفته ی رئیس جمهوری را آشکار سازیم. چرا که ما همه می دانیم که همه می دانند که در ایران همجنسگرا وجود دارد، و همجنسگرایی در ایران آن چنان نیست که در غرب هست.
1. http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2007/09/070924_bd-ahmadinejad-columbia.shtml
گفته ی احمدی نژاد درباره ی همجنسگرایی در ایران نخستین گفتاری نیست که در این باره بیان می شود، پیشتر، در رخداد مهمانی اصفهان، مبارزه با بدحجابی پسران و مردان، و بسته شدن روزنامه ی پرخواننده ی شرق هم، پای مفهوم همجنسگرایی پیش کشیده شد اما هر گاه به گونه ای دیگر. این بار رئیس جمهوری ایران، در دانشگاه کلمبیا، در پاسخ به این پرسش که «آیا همجنسگرایان در جمهوری اسلامی اعدام می شوند؟» گفت: «در ایران همجنس باز وحود ندارد». ... در نگاه نخست، هنگامی که این جمله را می خوانیم دریافت مان چیزی جز این نخواهد بود که «یعنی پنداشت آقای احمدی نژاد این است که به راستی در ایران همه ی انسان ها دگرجنسگرایند و هیچ گونه گونه گی جنسی وجود ندارد؟». اما بر همه پیداست که چنین برداشتی سزاوار نیست. بی گمان رئیس جمهوری ایران، دست کم یک بار نیز، قوانین کشور خویش را خوانده است و مجازات سنگینی که برای عمل لواط دیده شده است را دیده است. اما این نیست.
یکی از برداشت های سزاوار از گفته ی آقای احمدی نژاد این می تواند باشد که «ما در کشورمان، آن چنان که شما همجنسگرایی و همجنسگرا دارید نداریم». به راستی هم چنین است. ما در ایران، همبود چرم پوشان، و آزارخواهان و آزارگران، راه پیمایی سالانه، رسانه های گروهی، کانال هایی برای ستاندن حقوق از دست رفته مان، و بسیاری چیزهای دیگر نداریم. چرا باید گفته شود که در ایران، همجنسگرایان نمایان می شوند، به حقوق خود دست می یابند، بالای چوبه ی دار نمی روند، مورد تبعیضات گوناگون قرار نمی گیرند، از خانه رانده نمی شوند، بیمار دانسته نمی شوند، آماج یورش های وحشیانه قرار نمی گیرند، و حق گرفتن کودک برای سرپرستی را دارند؟ این را باید پذیرفت که ما در ایران حقوقی نداریم.
اما خردمندانه تر آن است که بکوشیم تا گزاره ی پنهانی و همراه گفته ی رئیس جمهوری را آشکار سازیم. چرا که ما همه می دانیم که همه می دانند که در ایران همجنسگرا وجود دارد، و همجنسگرایی در ایران آن چنان نیست که در غرب هست.
1. http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2007/09/070924_bd-ahmadinejad-columbia.shtml
+ نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 3:32 توسط حمید پرنیان
|
